Klasa 2 LO — teoria, wzory, quizy i zadania do tego tematu.
Jaka jest dziedzina funkcji $f(x)=\frac{3}{x}$?
Rozwiązaniem nierówności $(x-2)(x+3)<0$ jest:
Dziedziną równania $\dfrac{1}{x-4}=2$ jest zbiór:
Wyznacz dziedzinę funkcji $f(x)=\frac{2x+1}{x-4}$.
Rozwiąż nierówność $x(x-5)\ge0$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{6}{x}=3$.
Dla funkcji $f(x)=\frac{6}{x}$ oblicz $f(2)$, $f(3)$ i $f(-6)$.
Wyznacz dziedzinę wyrażenia $\frac{x+1}{x-4}$.
Wyznacz dziedzinę wyrażenia $\dfrac{x+1}{x^2-9}$.
Wykresem funkcji $f(x)=\frac{a}{x}$ dla $a>0$ jest hiperbola leżąca w ćwiartkach:
Ile miejsc zerowych ma wielomian $W(x)=x(x-1)(x+6)$?
Ułamek $\dfrac{x-2}{x+5}$ jest równy zeru, gdy:
Skróć wyrażenie $\frac{6x}{9x^2}$ i podaj założenia.
Rozłóż na czynniki wielomian $W(x)=x^3-9x$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{x+3}{x-1}=0$.
Wykonaj dodawanie $\frac{1}{x}+\frac{1}{2x}$ (dla $x\neq0$).
Dla jakich $x$ zachodzi $\frac{1}{x}>0$?
Ułamek $\dfrac{3}{x-2}$ jest dodatni, gdy:
Oblicz $\frac{2}{3}\cdot\frac{9}{x}$ (dla $x\neq0$).
Rozwiąż nierówność $x^2-4x+3>0$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{2}{x}+\dfrac{1}{3}=1$.
Wykonaj dzielenie $\frac{x}{4}:\frac{x}{8}$ (dla $x\neq0$).
Rozwiąż nierówność $\frac{x-2}{x+1}>0$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{x}{x-2}=\dfrac{4}{x-2}$.
Rozwiąż równanie $\frac{6}{x}=3$.
Które $x$ nie należy do dziedziny wyrażenia $\frac{5}{x^2-9}$?
Nierówność $\dfrac{1}{x}>0$ jest spełniona dla:
Wykres funkcji $f(x)=\frac{1}{x}$ ma asymptoty:
Rozwiąż nierówność $(x-1)(x-2)(x-3)<0$.
Rozwiąż nierówność $\dfrac{x-3}{x+1}>0$.
Wykonaj odejmowanie $\frac{3}{x}-\frac{1}{x+1}$ (dla $x\neq0$ i $x\neq-1$).
Rozwiązaniem nierówności $x^2\le16$ jest:
Rozwiązując nierówność wymierną, mnożymy obustronnie przez mianownik:
Rozwiąż równanie $\frac{x+2}{x-1}=2$.
Rozwiąż nierówność $\frac{3}{x-2}\le0$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{1}{x-1}=\dfrac{2}{x+1}$.
Wielkości $x$ i $y$ są odwrotnie proporcjonalne, a ich wykres to hiperbola $y=\frac{a}{x}$. Jeśli $y=4$ dla $x=3$, to ile wynosi współczynnik $a$?
Rozwiąż nierówność $x^3\ge4x$.
Wyznacz dziedzinę i miejsca zerowe funkcji $f(x)=\dfrac{x^2-4}{x-3}$.
Wyznacz dziedzinę funkcji $f(x)=\frac{x+5}{x^2-9}$.
Wielomian $W(x)=(x-1)^2(x+4)$ zmienia znak w punkcie:
Nierówność $\dfrac{2}{x}<0$ ma rozwiązanie:
Skróć wyrażenie $\frac{x^2-4}{x+2}$ i podaj założenia.
Rozwiąż równanie wielomianowe $x^3-5x^2+6x=0$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{x}{x-1}+\dfrac{1}{x-1}=3$.
Funkcja homograficzna $f(x)=\frac{1}{x-3}+2$ powstaje z $y=\frac{1}{x}$ przez przesunięcie:
Nierówność $\frac{x}{x-3}\ge0$ ma rozwiązanie:
Które $x$ NIE należy do dziedziny wyrażenia $\dfrac{x+1}{x^2-x}$?
Rozwiąż równanie $\frac{2}{x}+\frac{3}{x}=\frac{5}{4}$.
Rozwiąż nierówność $\frac{x+2}{x-1}\ge1$.
Rozwiąż równanie $\dfrac{1}{x}+\dfrac{1}{x+1}=\dfrac{5}{6}$.
Rozwiąż równanie $\frac{x}{x-2}=\frac{4}{x-2}$.
Rozwiąż nierówność $\frac{x^2-4}{x+1}\le0$.
Rozwiąż nierówność $\dfrac{x+2}{x-1}\le0$.
Dwaj malarze mają pomalować ścianę. Pierwszy zrobiłby to sam w $6$ godzin, drugi w $12$ godzin. W ile godzin pomalują ścianę razem?
Sprawdź, czy $x=2$ jest pierwiastkiem wielomianu $W(x)=x^3-3x^2+4x-4$, a następnie rozłóż go na czynniki.
Dwie ekipy malują halę. Pierwsza sama zrobiłaby to w $6$ dni, druga w $12$ dni. W ile dni pomalują halę razem?
Rozwiąż równanie $\frac{1}{x-1}+\frac{1}{x+1}=\frac{1}{2}$ (podaj założenia).
Wyznacz dziedzinę i rozwiąż nierówność $\frac{1}{x}<\frac{1}{2}$.
Wykaż, że równanie $\dfrac{x^2+1}{x}=1$ nie ma rozwiązań rzeczywistych.





To równanie, w którym niewiadoma występuje w mianowniku. Przez to pojawia się ograniczenie dziedziny, którego nie wolno pominąć.
Krok pierwszy i czwarty są równie ważne jak sam rachunek.
$$\frac{W(x)}{M(x)}=0 \iff W(x)=0 \ \text{ oraz } \ M(x)\neq0$$
O zerowaniu decyduje wyłącznie licznik — mianownik odpowiada tylko za dziedzinę.
Równanie $\frac{x+2}{x-1}=2$. Dziedzina: $x\neq1$.
$$x+2=2(x-1) \quad\Rightarrow\quad x+2=2x-2 \quad\Rightarrow\quad x=4$$
Wynik $4$ należy do dziedziny, więc jest rozwiązaniem.
Równanie $\frac{x+3}{x-2}=1$ prowadzi do $x+3=x-2$, czyli $3=-2$ — sprzeczność. Równanie nie ma rozwiązań.
Wykresem $f(x)=\frac{a}{x}$ jest hiperbola z asymptotami $x=0$ i $y=0$. Postać $f(x)=\frac{a}{x-p}+q$ przesuwa ją o wektor $[p,\,q]$, a asymptoty stają się $x=p$ i $y=q$.
Mnożenie równania przez wyrażenie z niewiadomą może wprowadzić rozwiązania obce — dlatego końcowe sprawdzenie dziedziny jest obowiązkowe. Po skróceniu wyrażenia założenia nadal obowiązują: $\frac{x^2-4}{x+2}=x-2$, ale wyłącznie dla $x\neq-2$.
Zaznaczamy pierwiastki na osi. Krzywą prowadzimy od prawej strony z góry, jeśli współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni. Przy każdym pierwiastku jednokrotnym krzywa przechodzi przez oś, przy dwukrotnym (ogólnie: parzystej krotności) tylko jej dotyka i wraca.
Dlatego $W(x)=(x-1)^2(x+4)$ zmienia znak wyłącznie w $x=-4$.
$(x-1)(x-2)(x-3)<0$. Pierwiastki $1$, $2$, $3$; znaki od prawej: $+,-,+,-$. Odpowiedź: $x\in(-\infty,1)\cup(2,3)$.
Ułamek ma taki sam znak jak iloczyn licznika i mianownika, więc:
$$\frac{L(x)}{M(x)}>0 \iff L(x)\cdot M(x)>0 \quad\text{przy } M(x)\neq0$$
To pozwala korzystać z tej samej krzywej znaków co przy wielomianach.
Nie mnożymy nierówności przez mianownik z niewiadomą — nie znamy jego znaku, a mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot nierówności. Zamiast tego przenosimy wszystko na jedną stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika:
$$\frac{x+2}{x-1}\ge1 \quad\Rightarrow\quad \frac{x+2-(x-1)}{x-1}\ge0 \quad\Rightarrow\quad \frac{3}{x-1}\ge0 \quad\Rightarrow\quad x>1$$
Stąd $\frac{x}{x-3}\ge0$ daje $x\in(-\infty,0\rangle\cup(3,+\infty)$ — zero domknięte, trójka nie.
Z $x^3\ge4x$ nie wolno skracać przez $x$ (gubimy rozwiązania i mylimy znak). Poprawnie:
$$x^3-4x\ge0 \iff x(x-2)(x+2)\ge0 \iff x\in\langle-2,0\rangle\cup\langle2,+\infty)$$
Podstaw jedną liczbę z każdego wyznaczonego przedziału do wyjściowej nierówności. To zajmuje kilkanaście sekund i wyłapuje niemal każdy błąd znaku.
Trzy klasyczne błędy: dzielenie przez wyrażenie z niewiadomą, pominięcie warunku na dziedzinę oraz mechaniczne naprzemienne wpisywanie znaków bez sprawdzenia krotności pierwiastków.
W wyrażeniu wymiernym mianownik nie może być zerem. Dziedzinę wyznaczamy zawsze przed rozwiązaniem i na końcu sprawdzamy, czy wynik do niej należy.
$$\frac{L(x)}{M(x)}=0 \iff L(x)=0 \ \text{i} \ M(x)\neq0$$
O zerowaniu decyduje licznik; mianownik musi być tylko różny od zera.
Mnożymy obie strony przez mianownik (lub przez wspólny mianownik), rozwiązujemy i odrzucamy pierwiastki spoza dziedziny. Alternatywnie mnożymy „na krzyż”.
Nie wolno mnożyć nierówności przez mianownik o zmiennym znaku — nie wiadomo, czy odwrócić znak. Zamiast tego:
$$\frac{L}{M}>0 \iff L\cdot M>0$$
Iloraz i iloczyn mają ten sam znak, więc badamy znak iloczynu w przedziałach wyznaczonych przez miejsca zerowe licznika i mianownika.
Przy nierówności nieostrej pierwiastek licznika domykamy (ułamek równy zeru jest dozwolony), ale pierwiastek mianownika zawsze wykluczamy — to punkt spoza dziedziny.
Dodajemy wydajności (odwrotności czasów). Gdy jedna ekipa robi coś w $6$ dni, druga w $12$, to $\frac x6+\frac x{12}=1$ daje $x=4$ dni wspólnej pracy.
Najczęstszy błąd to pominięcie dziedziny i przyjęcie pierwiastka „obcego”, który zeruje mianownik.
Co robi: zbiera trzy warunki, od których zaczyna się rozwiązywanie niemal każdego zadania z funkcją wymierną, pierwiastkiem lub logarytmem.
Elementy: mianownik nie może być zerem; wyrażenie pod pierwiastkiem parzystego stopnia musi być nieujemne; argument logarytmu musi być dodatni (a podstawa dodatnia i różna od $1$).
Przykład: dla $f(x)=\frac{x+2}{x^2-9}$ mamy $x^2-9\ne0$, czyli $x\ne3$ i $x\ne-3$. Dziedzina to $\mathbb{R}\setminus\{-3,3\}$.
Kolejność pracy: najpierw wyznacz dziedzinę, potem rozwiąż, na końcu odrzuć rozwiązania spoza dziedziny.
Pułapka: gdy warunków jest kilka, bierzemy ich część wspólną. Pominięcie dziedziny w równaniach logarytmicznych i wymiernych to najczęstsza przyczyna utraty punktów — formalnie otrzymane rozwiązanie bywa nieprawidłowe.
Co robi: sprowadza nierówność wymierną do wielomianowej, którą rozwiązuje się jedną metodą — krzywą znaków na osi liczbowej.
Elementy: $L(x)$ to licznik, $M(x)$ — mianownik. Ułamek ma zawsze taki sam znak jak iloczyn licznika i mianownika, bo dzielenie i mnożenie rządzą się tą samą regułą znaków.
Jak rysować krzywą: zaznaczamy pierwiastki na osi i prowadzimy krzywą od prawej strony z góry (gdy współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni). W pierwiastku jednokrotnym krzywa przecina oś, w dwukrotnym tylko jej dotyka.
Przykład: $\frac{x-2}{x+1} > 0$ sprowadzamy do $(x-2)(x+1) > 0$, skąd $x \in (-\infty,-1) \cup (2,+\infty)$.
Nawiasy: pierwiastki licznika domykamy przy nierówności nieostrej, ale pierwiastki mianownika zostają wyłączone zawsze. Dlatego $\frac{x}{x-3} \ge 0$ daje $x \in (-\infty,\,0\rangle \cup (3,+\infty)$.
Pułapka: mnożenie nierówności przez mianownik z niewiadomą. Nie znamy jego znaku, a mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot nierówności. Zamiast tego przenosimy wszystko na jedną stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika.
Co robi: podaje warunek, kiedy ułamek algebraiczny jest zerem, i porządkuje rozwiązywanie równań z niewiadomą w mianowniku.
Elementy: $W(x)$ to licznik, $M(x)$ mianownik. O zerowaniu decyduje wyłącznie licznik; mianownik odpowiada tylko za dziedzinę.
Kolejność kroków: wyznacz dziedzinę, sprowadź do wspólnego mianownika lub pomnóż stronami, rozwiąż równanie wielomianowe, a na końcu odrzuć rozwiązania spoza dziedziny.
Przykład: $\frac{x+2}{x-1}=2$ przy założeniu $x\neq1$ daje $x+2=2x-2$, czyli $x=4$ — wynik należy do dziedziny, więc jest rozwiązaniem.
Przykład bez rozwiązań: $\frac{x+3}{x-2}=1$ prowadzi do $3=-2$ — sprzeczność.
Pułapka: mnożenie równania przez wyrażenie z niewiadomą może wprowadzić rozwiązania obce. Po skróceniu ułamka założenia nadal obowiązują: $\frac{x^2-4}{x+2}=x-2$, ale tylko dla $x\neq-2$.
Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.