Wzory: Hydrostatyka i aerostatyka

Co liczy: ciśnienie jako nacisk na powierzchnię.

Oznaczenia: $F$ — siła nacisku, $S$ — pole, $p$ w paskalach.

Co liczy: ciśnienie słupa cieczy na głębokości $h$.

Oznaczenia: $\rho$ — gęstość cieczy, $g$ — przyspieszenie grawitacyjne.

Co liczy: zależność sił i pól tłoków w prasie hydraulicznej.

Wniosek: mały nacisk daje dużą siłę na większym tłoku.

Co liczy: siłę wyporu działającą na ciało zanurzone.

Oznaczenia: $\rho_c$ — gęstość cieczy, $V_z$ — objętość zanurzona.

Do czego służy: pozwala przewidzieć, czy ciało utonie, czy będzie pływać. Gdy gęstość ciała jest mniejsza od gęstości cieczy — ciało pływa; większa — tonie; równa — pozostaje zanurzone w cieczy.

Do czego służy: ciśnienie atmosferyczne to nacisk słupa powietrza nad danym miejscem. Przy powierzchni Ziemi wynosi ok. $1000\ \text{hPa}$ i maleje z wysokością. Mierzy się je barometrem.

Co liczy: ciśnienie słupa cieczy.

Co liczy: siłę wyporu równą ciężarowi wypartej cieczy.

Do czego służy: oblicza ciśnienie wywierane przez siłę. $F$ — siła nacisku (N), $S$ — pole powierzchni (m²). Jednostka: paskal ($1\ \text{Pa} = 1\ \tfrac{\text{N}}{\text{m}^2}$).

Do czego służy: podstawa działania podnośników i pras hydraulicznych. Ciśnienie wywarte na zamkniętą ciecz przenosi się bez zmian w każdym jej punkcie — dlatego mała siła na małym tłoku daje dużą siłę na dużym tłoku.

Do czego służy: punkt odniesienia dla pomiarów pogodowych. Ciśnienie atmosferyczne to nacisk słupa powietrza; przy powierzchni morza wynosi ok. $1013\ \text{hPa}$ i maleje z wysokością (rzadsze powietrze wyżej).