Wzory: Cukry, tłuszcze i białka

Do czego służy: określa, czym są tłuszcze chemicznie. Nasycone → stałe (zwierzęce); nienasycone → ciekłe (roślinne).

Do czego służy: pokazuje, że białka to łańcuchy aminokwasów. Kolejność aminokwasów decyduje o rodzaju białka.

Do czego służy: podaje wzór najważniejszego cukru prostego. Sacharoza (dwucukier) ma wzór $\text{C}_{12}\text{H}_{22}\text{O}_{11}$.

Do czego służy: podaje skład najważniejszych monosacharydów.

Glukoza i fruktoza są izomerami — ten sam wzór $\text{C}_6\text{H}_{12}\text{O}_6$, ale różna grupa funkcyjna (aldehydowa vs ketonowa).

Do czego służy: opisuje rozkład dwucukru na cukry proste.

Wiązanie glikozydowe zostaje rozerwane przez cząsteczkę wody; z sacharozy powstają glukoza i fruktoza (mieszanina zwana cukrem inwertowanym).

Do czego służy: pokazuje, że polisacharyd to długi łańcuch powtarzających się jednostek (pochodnych glukozy).

$n$ może wynosić od kilkuset do wielu tysięcy — stąd bardzo duża masa cząsteczkowa.

Do czego służy: reprezentuje wiązanie amidowe — a w białkach: wiązanie peptydowe łączące aminokwasy.

Powstaje przez połączenie grupy karboksylowej jednej cząsteczki z grupą aminową drugiej, z wydzieleniem wody.

Do czego służy: pokazuje charakterystyczną budowę aminokwasu (grupa aminowa + karboksylowa + reszta R).

Dla glicyny $\text{R} = \text{H}$; różne reszty R odróżniają poszczególne aminokwasy.

Do czego służy: opisuje łączenie aminokwasów w peptydy.

Grupa –COOH jednego aminokwasu i –NH₂ drugiego tworzą wiązanie amidowe (peptydowe), a odłącza się cząsteczka wody (reakcja kondensacji).

Do czego służy: opisuje otrzymywanie mydła z tłuszczu.

Tłuszcz (ester glicerolu i 3 kwasów tłuszczowych) reaguje z zasadą; powstają glicerol i sole sodowe kwasów tłuszczowych (mydło).