Powstawanie jonów SP · szkoła podstawowa
Do czego służy: opisuje powstawanie jonów. Oddanie elektronów → kation ($+$); przyłączenie → anion ($-$).
Jony i wartościowość, wiązanie jonowe, kowalencyjne, koordynacyjne i metaliczne, hybrydyzacja, oddziaływania międzycząsteczkowe i wiązania wodorowe.
18 wzorów szkoła podstawowa: 3szkoła średnia: 15Do czego służy: opisuje powstawanie jonów. Oddanie elektronów → kation ($+$); przyłączenie → anion ($-$).
Do czego służy: pozwala przewidzieć typ wiązania. NaCl (metal+niemetal) → jonowe; $\text{H}_2\text{O}$ (niemetale) → kowalencyjne.
Do czego służy: pozwala ułożyć wzór związku ze znanych wartościowości. Np. Ca(II) + O(II) → CaO (po uproszczeniu).
Do czego służy: pozwala zapisać poprawny wzór tlenku, znając wartościowość pierwiastka.
Przykład: glin (III) + tlen (II) → krzyżowo $\text{Al}_2\text{O}_3$. Indeksy upraszczamy, jeśli to możliwe.
Do czego służy: potrzebna do układania wzorów soli.
$\text{HCl}$ → reszta $\text{Cl}$ jednowartościowa; $\text{H}_2\text{SO}_4$ → reszta $\text{SO}_4$ dwuwartościowa.
Do czego służy: pozwala przewidzieć typ wiązania między dwoma pierwiastkami.
Do czego służy: pozwala orientacyjnie stwierdzić, że wiązanie ma charakter jonowy.
Przykład: NaCl → $\Delta E = |0{,}9 - 3{,}0| = 2{,}1 > 1{,}7$ → wiązanie jonowe.
Do czego służy: rozpoznaje wiązanie kowalencyjne (niespolaryzowane) — para elektronowa należy symetrycznie do obu atomów.
Przykład: $\text{Cl}_2$ → $\Delta E = 0$ → wiązanie kowalencyjne.
Do czego służy: wiąże liczbę wspólnych par z rodzajem wiązania.
$\text{N}_2$ ma 3 wspólne pary → wiązanie potrójne, bardzo trwałe (stąd mała reaktywność azotu).
Do czego służy: rozpoznaje wiązanie spolaryzowane na tle kowalencyjnego (poniżej 0,4) i jonowego (powyżej 1,7).
Przykład: HCl → $\Delta E = 0{,}9$ → wiązanie kowalencyjne spolaryzowane.
Do czego służy: pokazuje rozkład ładunku cząstkowego w spolaryzowanym wiązaniu.
Biegun $\delta^-$ jest przy atomie o wyższej elektroujemności, biegun $\delta^+$ przy niższej.
Do czego służy: pokazuje, że wspólna para pochodzi w całości od donora, a akceptor daje pusty orbital.
Przykład: $\text{NH}_3 + \text{H}^+ \rightarrow \text{NH}_4^+$.
Do czego służy: schematycznie opisuje budowę metalu — kationy $\text{M}^{n+}$ w „morzu" elektronów.
Liczba oddanych elektronów $n$ zależy od liczby elektronów walencyjnych metalu (np. Na → 1, Mg → 2, Al → 3), co wpływa na twardość i temperaturę topnienia.
Do czego służy: przypisuje kształt i kąt cząsteczki do typu hybrydyzacji atomu centralnego (bez wolnych par).
Do czego służy: szybkie ustalenie hybrydyzacji z liczby par elektronowych (metoda VSEPR).
Do czego służy: tłumaczy wzrost temperatury wrzenia w szeregu podobnych, niepolarnych (lub słabo polarnych) cząsteczek.
Przykład: temperatury wrzenia gazów szlachetnych i fluorowców rosną w dół grupy wraz z masą.
Do czego służy: pozwala rozpoznać, czy w danej substancji mogą występować wiązania wodorowe.
Przykład: w wodzie $\text{O}\!-\!\text{H}\cdots\text{O}$; w fluorowodorze $\text{F}\!-\!\text{H}\cdots\text{F}$.
Do czego służy: podstawa zapisywania wzorów — każdy atom węgla musi mieć dokładnie 4 wiązania.
Wiązania te mogą łączyć węgiel z wodorem, innymi atomami węgla lub innymi pierwiastkami (O, N, chlorowce).
Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.