Start › Definicje i teoria › Język polski › Młoda Polska
∑ Matematyka⚛ Fizyka⬡ Chemia📖 Język polski

Definicje: Młoda Polska

Światopogląd Młodej Polski, dekadentyzm, symbolizm i impresjonizm, Wyspiański — „Wesele”, Reymont — „Chłopi”, Kasprowicz.

6 definicji
Dekadentyzm i liryka młodopolska LO · szkoła średnia
Dekadentyzm to postawa schyłku i pesymizmu, która silnie odcisnęła się na liryce Młodej Polski (m.in. Kazimierz Przerwa-Tetmajer).

Cechy postawy dekadenckiej

  • pesymizm i poczucie bezsensu istnienia,
  • zmęczenie życiem, apatia, bierność,
  • niewiara w ideały, postęp, wartości,
  • tęsknota za nicością — motyw nirwany (ukojenie w niebycie).

Liryka młodopolska

Cechuje ją nastrojowość, melancholia, muzyczność, symbolika i impresjonistyczne obrazy. Częste motywy: przemijanie, cierpienie, natura (Tatry), ucieczka od rzeczywistości w sztukę i marzenie.

„Nie wierzę w nic…" — typowy dla dekadentyzmu wyraz zwątpienia i bezsilności wobec świata pozbawionego sensu.
Jan Kasprowicz LO · szkoła średnia
Temat lekcji: Jan Kasprowicz
Jan Kasprowicz to poeta Młodej Polski, którego twórczość ewoluowała od buntu metafizycznego ku pogodzeniu i franciszkańskiej pokorze.

Hymny — bunt metafizyczny

W cyklu Hymnów (np. „Dies irae" — „Dzień gniewu") Kasprowicz, w ekspresjonistycznym stylu, oskarża Boga o zło i cierpienie świata. To bunt metafizyczny — dramatyczny sprzeciw wobec porządku, w którym istnieje cierpienie i grzech.

Ekspresjonizm

Ekspresjonizm to gwałtowny wyraz silnych emocji: krzyk, deformacja, kontrast, katastroficzne wizje. Hymny są pełne dynamiki i grozy.

Późna twórczość — franciszkanizm

Później Kasprowicz odchodzi od buntu ku pokorze, prostocie i pogodzeniu ze światem i Bogiem (tom „Księga ubogich") — postawa franciszkańska (miłość do świata i akceptacja losu).

Ewolucja: od buntu i rozpaczy (Hymny) do harmonii, pokory i afirmacji życia (franciszkanizm).
Stanisław Wyspiański — „Wesele" LO · szkoła średnia
„Wesele" Stanisława Wyspiańskiego to dramat symboliczny — gorzka diagnoza polskiego społeczeństwa u progu XX w., oparty na autentycznym weselu w Bronowicach.

Realizm i symbolizm

Akt I jest realistyczny (rozmowy inteligencji z chłopami), akty II–III symboliczne — pojawiają się Osoby Dramatu (zjawy) ujawniające prawdę o Polakach.

Osoby Dramatu (symbole)

  • Chochoł — uśpienie, marazm narodu,
  • Wernyhora — wezwanie do czynu (złoty róg),
  • Widmo, Stańczyk, Hetman, Upiór — sumienie, przeszłość, przestrogi.

„Chocholi taniec"

Finałowy chocholi taniec to symbol narodowej niemocy: Polacy, zahipnotyzowani, tańczą w kółko — niezdolni do czynu. Zgubiono złoty róg (szansę na powstanie).

Diagnoza: społeczeństwo (inteligencja i chłopi) jest podzielone, bierne i niezdolne do wspólnego działania — „miały chłop złoty róg…".
Światopogląd Młodej Polski LO · szkoła średnia
Młoda Polska (ok. 1890–1918) to epoka modernizmu — bunt przeciw pozytywistycznemu utylitaryzmowi, powrót do uczuć, sztuki i tajemnicy.

Nastroje końca wieku

  • dekadentyzm — poczucie schyłku, zmęczenia, pesymizm („koniec wieku"),
  • niepokój i kryzys wartości, wpływ filozofii (Schopenhauer — pesymizm, Nietzsche, Bergson),
  • ucieczka od rzeczywistości w sztukę, naturę, egzotykę.

Sztuka i jej rola

  • „sztuka dla sztuki" — sztuka autonomiczna, wolna od celów użytkowych,
  • kult artysty — cyganeria, artysta ponad tłumem (filister),
  • nowe prądy: symbolizm, impresjonizm, ekspresjonizm.
Zwrot: od pozytywistycznej „użyteczności" do modernistycznego kultu sztuki, uczucia i indywidualizmu (nawiązanie do romantyzmu — neoromantyzm).
Symbolizm i impresjonizm LO · szkoła średnia
Symbolizm i impresjonizm to główne prądy artystyczne Młodej Polski — nowe sposoby wyrażania tego, co nieuchwytne: uczuć, nastrojów, tajemnicy.

Symbolizm

Symbolizm posługuje się symbolem — obrazem o głębszym, wieloznacznym, ukrytym sensie. Sztuka ma sugerować, nie nazywać wprost; odsłaniać prawdy duchowe, niedostępne rozumowi (np. chochoł, złoty róg u Wyspiańskiego).

Impresjonizm

Impresjonizm (z malarstwa) utrwala ulotne wrażenie, chwilę, nastrój. W literaturze: subiektywne, zmienne obrazy, gra światła i barw, migawkowość, synestezja (mieszanie wrażeń zmysłowych).

Różnica: symbolizm szuka ukrytego sensu (co znaczy obraz), impresjonizm utrwala ulotne wrażenie (jak coś odczuwamy w danej chwili).
Władysław Reymont — „Chłopi" LO · szkoła średnia
„Chłopi" Władysława Reymonta (Nagroda Nobla 1924) to epopeja chłopska — monumentalny obraz życia wsi Lipce.

Kompozycja — rytm natury

Powieść ma cztery tomy: Jesień, Zima, Wiosna, Lato. Życie wsi toczy się w rytmie pór roku i prac polowych — natura wyznacza porządek ludzkiej egzystencji.

Cechy „epopei chłopskiej"

  • bohater zbiorowy — cała społeczność Lipiec,
  • szeroka panorama obyczajów, obrzędów, pracy,
  • realizm i naturalizm (biologia, instynkty, walka o ziemię),
  • stylizacja gwarowa języka.

Konflikty

Centralny jest spór o ziemię (najwyższa wartość) i dramat rodzinny (Boryna, Antek, Jagna). Jagna — kobieta niedostosowana do norm wsi — zostaje okrutnie wygnana.

Ziemia to w „Chłopach" wartość święta — źródło życia, dumy i konfliktów; określa pozycję i los człowieka.
Zacznij dziś

Zacznij naukę już dziś — to nic nie kosztuje

Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.