Szybkość reakcji i kataliza, stan równowagi i reguła przekory, entalpia, prawo Hessa, reakcje egzo- i endoenergetyczne.
8 definicji$\Delta H = H_{\text{produktów}} - H_{\text{substratów}}$
To równanie reakcji z podaną wartością $\Delta H$, np.:
$\text{CH}_4 + 2\text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2 + 2\text{H}_2\text{O}, \quad \Delta H = -890\ \tfrac{\text{kJ}}{\text{mol}}$
Wartość $\Delta H$ odnosi się do ilości substancji wynikających ze współczynników.
Katalizator udostępnia reakcji inną drogę — o niższej barierze energetycznej. Dzięki temu więcej cząsteczek osiąga energię aktywacji i reakcja biegnie szybciej. Katalizator nie zmienia efektu energetycznego reakcji ani położenia równowagi.
Jeśli reakcję można przedstawić jako sumę kilku etapów, to jej $\Delta H$ jest sumą entalpii tych etapów. Dzięki temu obliczamy $\Delta H$ reakcji trudnych do zmierzenia bezpośrednio — składając je z reakcji znanych.
Na wykresie „energia – postęp reakcji":
W obu przypadkach między nimi jest „garb" — energia aktywacji.
Katalizator nie przesuwa równowagi — jednakowo przyspiesza reakcję w obie strony. Skraca tylko czas potrzebny do jej osiągnięcia.
Dla reakcji $a\text{A} + b\text{B} \rightleftharpoons c\text{C} + d\text{D}$ stała równowagi ma postać:
$K = \dfrac{[\text{C}]^c\,[\text{D}]^d}{[\text{A}]^a\,[\text{B}]^b}$
W liczniku są stężenia produktów, w mianowniku substratów, każde podniesione do potęgi równej współczynnikowi z równania.
$v = \dfrac{\Delta c}{\Delta t}$ — zmiana stężenia molowego podzielona przez czas (jednostka: $\tfrac{\text{mol}}{\text{dm}^3\cdot\text{s}}$).
Aby zaszła reakcja, cząsteczki muszą się zderzyć, i to zderzeniem skutecznym:
Im więcej skutecznych zderzeń w jednostce czasu, tym większa szybkość reakcji.
Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.