Start › Definicje i teoria › Chemia › Reakcje chemiczne i stechiometria
∑ Matematyka⚛ Fizyka⬡ Chemia📖 Język polski

Definicje: Reakcje chemiczne i stechiometria

Prawo zachowania masy, równania reakcji, mol i masa molowa, objętość molowa gazów, obliczenia stechiometryczne, wydajność i ustalanie wzorów.

7 definicji
Prawo zachowania masy SP · szkoła podstawowa
Temat lekcji: Prawo zachowania masy
Prawo zachowania masy: łączna masa substratów (substancji wyjściowych) jest równa łącznej masie produktów reakcji.

Dlaczego tak jest

W czasie reakcji atomy nie znikają ani nie powstają z niczego — jedynie przegrupowują się, tworząc nowe substancje. Dlatego całkowita masa się nie zmienia.

Zapis

$m_{\text{substratów}} = m_{\text{produktów}}$

Uwaga: jeśli produktem jest gaz, który uleci, może się wydawać, że masa maleje — w rzeczywistości trzeba uwzględnić masę tego gazu.
Równania reakcji chemicznych SP · szkoła podstawowa
Równanie reakcji chemicznej to zapis przemiany za pomocą wzorów: substraty po lewej, produkty po prawej, strzałka między nimi.

Bilansowanie (uzgadnianie)

Zgodnie z prawem zachowania masy liczba atomów każdego pierwiastka musi być taka sama po obu stronach. Uzyskujemy to, dobierając współczynniki (liczby przed wzorami). Przykład:

$2\text{H}_2 + \text{O}_2 \rightarrow 2\text{H}_2\text{O}$

Po obu stronach są 4 atomy wodoru i 2 atomy tlenu.

Uwaga: zmieniamy tylko współczynniki (przed wzorami), nigdy indeksów w samych wzorach — to zmieniłoby substancję.
Mol i masa molowa LO · szkoła średnia
Temat lekcji: Mol i masa molowa
Mol to jednostka liczności materii — porcja substancji zawierająca $N_A = 6{,}022\cdot10^{23}$ cząstek (atomów, cząsteczek, jonów). Liczbę $N_A$ nazywamy liczbą (stałą) Avogadra.

Masa molowa

Masa molowa $M$ to masa jednego mola substancji, wyrażana w $\tfrac{\text{g}}{\text{mol}}$. Liczbowo jest równa masie atomowej lub cząsteczkowej. Masę cząsteczkową obliczamy, sumując masy atomowe pierwiastków:

$M(\text{H}_2\text{O}) = 2\cdot1 + 16 = 18\ \tfrac{\text{g}}{\text{mol}}$.

Przeliczenia

  • liczba moli z masy: $n = \dfrac{m}{M}$,
  • liczba cząstek: $N = n\cdot N_A$.
„Most" wszystkich obliczeń chemicznych: mol łączy masę ($m$), liczbę cząstek ($N$) i (dla gazów) objętość ($V$). Zwykle najpierw zamieniasz dane na mole.
Obliczenia stechiometryczne LO · szkoła średnia
Obliczenia stechiometryczne opierają się na tym, że współczynniki w równaniu reakcji podają stosunek molowy reagentów i produktów. Znając ilość jednej substancji, obliczysz ilość każdej innej.

Schemat rozwiązywania

  1. zapisz i zbilansuj równanie reakcji,
  2. zamień dane (masę, objętość) na mole,
  3. z stosunku molowego (współczynników) oblicz mole szukanej substancji,
  4. zamień mole na żądaną wielkość (masę $m=n\cdot M$ lub objętość $V=n\cdot V_m$).

Przykład

W reakcji $\text{C} + \text{O}_2 \rightarrow \text{CO}_2$ stosunek molowy wynosi $1:1:1$. Z 1 mola węgla powstaje 1 mol $\text{CO}_2$.

Podstawa: prawo zachowania masy — łączna masa substratów równa jest łącznej masie produktów. Bilansowanie równania to właśnie „księgowanie" atomów.
Prawo Avogadra i objętość molowa LO · szkoła średnia
Prawo Avogadra: jednakowe objętości różnych gazów, w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury, zawierają tę samą liczbę cząsteczek.

Objętość molowa gazu

Objętość molowa $V_m$ to objętość, jaką zajmuje 1 mol gazu. W warunkach normalnych ($0^\circ\text{C}$, $1013\ \text{hPa}$) wynosi ona:

$V_m = 22{,}4\ \tfrac{\text{dm}^3}{\text{mol}}$.

Co ważne, dla gazu jest ona niezależna od rodzaju gazu — 1 mol wodoru i 1 mol tlenu w warunkach normalnych zajmują te same $22{,}4\ \text{dm}^3$.

Obliczenia

  • liczba moli gazu: $n = \dfrac{V}{V_m}$,
  • objętość gazu: $V = n\cdot V_m$.
Uwaga: objętość molowa $22{,}4\ \tfrac{\text{dm}^3}{\text{mol}}$ dotyczy tylko gazów i tylko w warunkach normalnych. Dla cieczy i ciał stałych nie obowiązuje.
Ustalanie wzorów związków chemicznych LO · szkoła średnia
Wzór empiryczny (elementarny) podaje najprostszy stosunek liczby atomów pierwiastków. Wzór rzeczywisty (sumaryczny) podaje faktyczną liczbę atomów w cząsteczce — jest wielokrotnością wzoru empirycznego.

Wyznaczanie wzoru empirycznego ze składu procentowego

  1. przyjmij $100\ \text{g}$ związku → procenty stają się gramami,
  2. oblicz liczbę moli każdego pierwiastka: $n = \dfrac{m}{M}$,
  3. podziel wszystkie wyniki przez najmniejszy z nich → otrzymasz stosunek atomowy,
  4. w razie potrzeby pomnóż, by uzyskać liczby całkowite.

Od empirycznego do rzeczywistego

Porównaj masę molową wzoru empirycznego $M_{\text{emp}}$ z rzeczywistą masą molową $M$. Krotność $k = \dfrac{M}{M_{\text{emp}}}$ mnoży indeksy wzoru empirycznego.

Przykład: wzór empiryczny $\text{CH}_2\text{O}$ ($M_{\text{emp}}=30$). Jeśli $M=60$, to $k=2$ i wzór rzeczywisty to $\text{C}_2\text{H}_4\text{O}_2$ (kwas octowy).
Wydajność reakcji LO · szkoła średnia
Temat lekcji: Wydajność reakcji
Wydajność reakcji ($W$) mówi, jaką część teoretycznie możliwej ilości produktu udało się faktycznie otrzymać. Wyraża się ją w procentach.

Dlaczego wydajność bywa mniejsza niż 100%

  • część substratów nie przereagowała,
  • zaszły reakcje uboczne,
  • straty przy wydzielaniu i oczyszczaniu produktu.

Jak obliczyć

Najpierw z równania (stechiometrycznie) obliczasz ilość teoretyczną produktu, a następnie porównujesz z ilością praktyczną (otrzymaną w doświadczeniu):

$W = \dfrac{\text{ilość otrzymana}}{\text{ilość teoretyczna}}\cdot 100\%$.

Reagent ograniczający to ten substrat, który wyczerpuje się pierwszy — to on wyznacza maksymalną (teoretyczną) ilość produktu.
Zacznij dziś

Zacznij naukę już dziś — to nic nie kosztuje

Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.