Nowy Testament — przypowieści

Przypowieść (parabola) to krótka opowieść o prostej fabule z życia codziennego, która ma sens przenośny (alegoryczny). Postacie i wydarzenia coś symbolizują, a celem utworu jest przekazanie nauki moralnej lub religijnej (pouczenie).

Syn, który roztrwonił majątek i wrócił skruszony, symbolizuje grzesznika. Ojciec, który przyjmuje go z radością, symbolizuje miłosiernego Boga, gotowego przebaczyć każdemu, kto się nawróci. Przesłanie: Boże miłosierdzie jest większe niż ludzka wina.

Przypowieść uczy miłości bliźniego: bliźnim jest każdy człowiek potrzebujący pomocy, niezależnie od pochodzenia. Samarytanin, który pomógł rannemu (choć nie był jego rodakiem), pokazuje, że prawdziwa dobroć wyraża się w czynach, a nie w słowach czy pozycji.