Jan Kochanowski — pieśni

Hymn to uroczysta pieśń pochwalna. Utwór Kochanowskiego sławi Boga jako mądrego Stwórcę pięknego, harmonijnego świata, wyraża wdzięczność i podziw. Podniosły ton i pochwalny charakter sprawiają, że to hymn — jeden z najpiękniejszych w polskiej poezji.

Postawa horacjańska to ideał umiaru, cnoty i pogody ducha, przejęty od Horacego. Zakłada stoicki spokój wobec zmiennej Fortuny, cieszenie się życiem z rozwagą (carpe diem z umiarem) oraz przekonanie, że cnota i dobre imię są trwalsze niż bogactwo.

Najwyższą wartością jest cnota — prawość, dobre postępowanie. Kochanowski uznaje ją za najważniejszą, bo zapewnia dobrą sławę (trwalszą niż majątek) i spokój sumienia. Cnota, w przeciwieństwie do bogactwa i zaszczytów, jest niezależna od kaprysów losu.

Rozwiązanie

• Argument 1: rządzący zasiadają na ziemi „na miejscu Bożym” i sprawują powierzoną przez Boga władzę nad ludźmi („ludzi paść poruczono”); są więc odpowiedzialni przed Bogiem za powierzony im lud, a nie za własne sprawy.
• Argument 2: rządzący ponoszą surowszą odpowiedzialność, bo ich występki sprowadzają nieszczęścia na całe wspólnoty — „przełożonych występki miasta zgubiły / I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły”.