Apokalipsa św. Jana

Apokalipsa to ostatnia księga Nowego Testamentu, przedstawiająca wizję końca świata i ostatecznego zwycięstwa dobra nad złem. Ma formę wizji (objawienia) — proroka oglądającego tajemnicze obrazy zapisane w bogatej symbolice (barwy, zwierzęta, liczby).

Czterej jeźdźcy symbolizują klęski nękające ludzkość u kresu dziejów: zarazę, wojnę, głód i śmierć. Ich pojawienie się zwiastuje nadejście końca świata i sądu. Obraz ten stał się symbolem nadchodzącej katastrofy.

Słowo pochodzi od biblijnej Apokalipsy, opisującej pełne grozy wizje końca świata i klęsk. Dlatego dziś „apokaliptyczny" znaczy katastroficzny, przerażający, zwiastujący zagładę — używamy go w odniesieniu do obrazów kataklizmów i zniszczenia.