Jan Kochanowski — pieśni

Jak to rozwiązać — rozpoznaj ideał stoickiej równowagi

Stoicyzm zaleca zachowanie równowagi wewnętrznej — jednakowej postawy wobec pomyślności i niepomyślności losu. Odpowiada temu fragment B: „kto tak umysł narządzi, jakoby umiał szczęście i nieszczęście znosić" — w szczęściu się nie wynosić, w nieszczęściu mężnie wytrwać.

Odpowiedź: B.

✔ Zgodne z kluczem: B.

Rozwiązanie

• Argument 1: rządzący zasiadają na ziemi „na miejscu Bożym” i sprawują powierzoną przez Boga władzę nad ludźmi („ludzi paść poruczono”); są więc odpowiedzialni przed Bogiem za powierzony im lud, a nie za własne sprawy.
• Argument 2: rządzący ponoszą surowszą odpowiedzialność, bo ich występki sprowadzają nieszczęścia na całe wspólnoty — „przełożonych występki miasta zgubiły / I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły”.

Jak to rozwiązać — nazwij postawę i podeprzyj treścią pieśni

Podmiot zaleca postawę nadziei i stoickiego spokoju oraz zaufania Bogu wobec zmienności losu. Uzasadnienie: nieszczęścia nie trwają wiecznie („po złej chwili piękny dzień przychodzi"), a „radość się z troską plecie" — należy zachować „serce jednakie" wobec kapryśnej Fortuny, bo „kto Bogu ufa, nie zaginie".

✔ Zgodne z kluczem: nadzieja / stoicki spokój / zaufanie Bogu wobec zmiennej Fortuny.