Aminy

Atom azotu w grupie aminowej ma wolną parę elektronową, którą może przyłączyć jon wodoru $\text{H}^+$ (jak w amoniaku).

$\text{CH}_3\text{NH}_2 + \text{H}_2\text{O} \rightleftharpoons \text{CH}_3\text{NH}_3^+ + \text{OH}^-$

Powstają jony $\text{OH}^-$, dlatego roztwór ma odczyn zasadowy.

Amoniak $\text{NH}_3$ ma trzy atomy wodoru przy azocie. W metyloaminie $\text{CH}_3\text{NH}_2$ jeden z nich zastąpiono grupą metylową $\text{CH}_3$.

Łączy je grupa z wolną parą na azocie (stąd oba są zasadami); różni je obecność reszty węglowodorowej w aminie, która czyni ją związkiem organicznym.

Grupa aminowa –NH₂ występuje w aminokwasach — podstawowych „cegiełkach" budujących białka.

Dzięki grupie aminowej (zasadowej) i karboksylowej (kwasowej) aminokwasy mogą łączyć się wiązaniami peptydowymi w długie łańcuchy białek, niezbędne do życia.

Rozwiązanie

Probówka I (odczyn kwasowy — oranż czerwony): chlorek fenyloamoniowy (C₆H₅NH₃Cl). Probówka II (brak zmian z HCl, oranż nieczerwony): glicyna (fenolan sodu dałby z HCl zmętnienie).

Rozwiązanie

C₆H₅NH₃⁺ $+$ H₂O ⇌ C₆H₅NH₂ $+$ H₃O⁺ (hydroliza kationowa daje odczyn kwasowy).

Rozwiązanie

Najmocniejsza zasada: CH₃NH₂ (grupa alkilowa zwiększa zasadowość). Najłatwiej odszczepia proton kation sprzężony z najsłabszą zasadą (aniliną): C₆H₅NH₃⁺, jest więc najmocniejszym kwasem Brønsteda.

Rozwiązanie

1. pH $=12{,}2$ → $[$OH⁻$]=10^{-1{,}8}=1{,}585\cdot10^{-2}$; $c=\dfrac{[\text{OH}^-]}{\alpha}=\dfrac{1{,}585\cdot10^{-2}}{0{,}031}=0{,}511\ \tfrac{\text{mol}}{\text{dm}^3}$.
2. $K_b=\dfrac{c\alpha^2}{1-\alpha}=\dfrac{0{,}511\cdot0{,}031^2}{0{,}969}\approx\mathbf{5{,}1\cdot10^{-4}}$.

Z równania wynika, że jest to amina I-rzędowa (RNH₂) → CH₃CH₂CH₂NH₂ (aminy II- i III-rzędowe nie pasują do zapisu RNH₂).

Rozwiązanie

C₆H₅NH₃⁺ $+$ OH⁻ $\to$ C₆H₅NH₂ $+$ H₂O.