Siły i ich wypadkowa, trzy zasady dynamiki Newtona, tarcie i opór ośrodka, równia pochyła, siła dośrodkowa i układy nieinercjalne.
16 definicjiSiła to miara wzajemnego oddziaływania ciał; jednostką jest niuton ($\mathrm{N}$).
Siła jest wektorem: ma wartość, kierunek, zwrot i punkt przyłożenia.
Grawitacji, sprężystości, tarcia, oporu, elektryczna i magnetyczna.
Wypadkowa zastępuje wszystkie siły działające na ciało jednym wektorem.
Siły zgodne dodajemy, przeciwne — odejmujemy.
Gdy wypadkowa jest zerowa, siły się równoważą, a ciało nie zmienia ruchu.
Jeśli na ciało nie działa siła wypadkowa, to pozostaje ono w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym.
To właściwość ciał polegająca na zachowaniu stanu ruchu; miarą bezwładności jest masa.
Szarpnięcie obrusem, pasy bezpieczeństwa.
Siła wypadkowa nadaje ciału przyspieszenie: $a=\frac{F}{m}$, czyli $F=m a$.
Przyspieszenie ma kierunek i zwrot siły wypadkowej.
Ta sama siła nadaje mniejsze przyspieszenie ciału o większej masie.
Gdy ciało A działa na ciało B, to B działa na A siłą o tej samej wartości i kierunku, lecz przeciwnym zwrocie.
Siły te są przyłożone do różnych ciał, więc się nie równoważą.
Odrzut broni, ruch rakiety, odbicie od ściany.
Tarcie statyczne (spoczynkowe), kinetyczne (przy ruchu) i toczne.
Zwrot tarcia jest przeciwny do ruchu lub tendencji do ruchu.
Bywa pożyteczne (chodzenie, hamowanie) lub szkodliwe (zużycie części).
Ciało poruszające się w powietrzu lub cieczy napotyka opór skierowany przeciwnie do ruchu.
Rośnie z prędkością, polem powierzchni i zależy od kształtu ciała.
Opływowe kształty pojazdów zmniejszają opór; spadochron go zwiększa.
Bez siły wypadkowej ciało trwa w spoczynku lub ruchu jednostajnym.
$\vec{F}=m\vec{a}$.
Siły akcji i reakcji są równe co do wartości i przeciwnie skierowane.
$T=\mu N$, gdzie $N$ to siła nacisku, a $\mu$ współczynnik tarcia.
Tarcie statyczne (do granicznej wartości) i kinetyczne.
Przeciwny do ruchu lub tendencji do ruchu.
Wzdłuż równi $mg\sin\alpha$, prostopadle $mg\cos\alpha$.
Przyspieszenie $a=g\sin\alpha$.
$a=g(\sin\alpha-\mu\cos\alpha)$.
$F_d=\frac{m v^2}{r}=m\omega^2 r$, skierowana do środka.
Może nią być tarcie, naciąg, grawitacja lub siła sprężystości.
To nie nowa siła, lecz wypadkowa sił działających dośrodkowo.
Układy poruszające się z przyspieszeniem względem układu inercjalnego.
Pozorna siła $-m\vec{a}$ wprowadzana, by stosować II zasadę dynamiki.
Odczucie wciskania w fotel przy ruszaniu, siła odśrodkowa na karuzeli.
Załóż bezpłatne konto i otwórz dostęp do pełnego śledzenia postępów, planów nauki i quizów. Arkusze i zadania podstawowe są dostępne bez rejestracji. Już ponad 5 000 uczniów uczy się z Matematix.