Szereg aktywności metali

Cynk leży w szeregu aktywności przed miedzią, więc jest aktywniejszy i wypiera miedź z roztworu jej soli:

$\text{Zn} + \text{CuSO}_4 \rightarrow \text{ZnSO}_4 + \text{Cu}$

Reakcja zachodzi — na blaszce osadza się metaliczna miedź, a roztwór odbarwia się (znika błękit jonów $\text{Cu}^{2+}$).

Srebro leży w szeregu aktywności za wodorem. Oznacza to, że jest mniej aktywne od wodoru i nie wypiera go z kwasów.

Reakcja $\text{Ag} + \text{HCl}$ nie zachodzi — srebro nie roztwarza się w kwasie solnym.

Reakcja zajdzie tylko wtedy, gdy metal jest aktywniejszy od żelaza:

• cynk — aktywniejszy od Fe → reaguje, wypiera żelazo,
• miedź — mniej aktywna od Fe → brak reakcji,
• srebro — mniej aktywne od Fe → brak reakcji.

Reakcja zachodzi tylko w probówce z blaszką cynkową.

Rozwiązanie

Metal Sn (cyna) w roztworze CuSO₄: niebieski roztwór się odbarwia (Cu²⁺ ubywa), a masa płytki maleje (rozpuszcza się Sn o $M=119$, osadza Cu o $M=64$).

Rozwiązanie

Sn $+$ Cu²⁺ $\to$ Sn²⁺ $+$ Cu.

Rozwiązanie

Z reakcji: Hf > Mo, Tl > Mo, Hf > Tc, Hf > Tl, Mo > Tc. Szereg malejącej aktywności: Hf, Tl, Mo, Tc.

Rozwiązanie

Aktywność: A < Z < X. 1) P — najaktywniejszy X jest najsilniejszym reduktorem. 2) P — najmniej aktywny A, więc jon A²⁺ jest najsilniejszym utleniaczem. 3) F — reakcja zachodzi tylko w probówce II (X w ACl₂); w probówkach I (A w ZCl₂) i III (Z w XCl₂) reakcja nie zachodzi, więc nie „tylko w III”.

Rozwiązanie

W szeregu aktywności: Zn > Fe > Ni. Z FeCl₂ reaguje tylko metal aktywniejszy od żelaza — cynk (X); nikiel (Z) nie reaguje.

Zn $+$ Fe²⁺ $\to$ Zn²⁺ $+$ Fe. Rozpuszcza się cynk ($M=65$), a osadza żelazo ($M=56$) — masa płytki X zmniejszyła się. Metalem Z był nikiel.