Krok 1. Wspólny punkt dwusiecznych. Dwusieczne kątów wewnętrznych trójkąta przecinają się w jednym punkcie — środku okręgu wpisanego. Oznaczmy go przez $I$. Zatem
$$I\in d_A,\qquad I\in d_B,\qquad I\in d_C.$$
Krok 2. Własność symetrii osiowej. Symetria osiowa jest izometrią, więc zachowuje odległości. W szczególności, jeśli oś symetrii przechodzi przez pewien punkt, to odległość dowolnego punktu od tego punktu nie zmienia się po odbiciu.
Formalnie: jeśli $X^{\prime}$ jest obrazem punktu $X$ w symetrii względem prostej $\ell$ oraz $I\in\ell$, to
$$|IX^{\prime}|=|IX|,$$
bo punkt $I$ jest swoim własnym obrazem (leży na osi), a izometria zachowuje odległość między obrazami.
Krok 3. Zastosowanie do kolejnych odbić. Każda z trzech użytych osi przechodzi przez $I$, więc:
$$|IL|=|IK|\quad(\text{symetria względem }d_A),$$
$$|IM|=|IL|\quad(\text{symetria względem }d_C),$$
$$|IN|=|IM|\quad(\text{symetria względem }d_B).$$
Krok 4. Wniosek. Łącząc powyższe równości:
$$|IK|=|IL|=|IM|=|IN|.$$
Wszystkie cztery punkty $K$, $N$, $M$, $L$ są więc jednakowo oddalone od punktu $I$, czyli leżą na okręgu o środku $I$ i promieniu $|IK|$.
Oznacza to, że na czworokącie $KNML$ można opisać okrąg. $\blacksquare$
Uwaga: założenie $|AC|>|BC|$ gwarantuje jedynie, że punkty układają się tak jak na rysunku (czworokąt nie degeneruje się) — sam dowód opiera się wyłącznie na tym, że osie odbić przechodzą przez środek okręgu wpisanego.