Wielomian jednej zmiennej

1. Najwyższa potęga $x^3$.

Odpowiedź: B

Dlaczego nie pozostałe? A to współczynnik.

1. $x^2-2^2=(x-2)(x+2)$.

Odpowiedź: C

Dlaczego nie pozostałe? A to kwadrat różnicy.

1. Wyłącz $x$ przed nawias: $x^3-9x=x(x^2-9)$.
2. Wzór skróconego mnożenia: $x^2-9=(x-3)(x+3)$.

Odpowiedź: D

Dlaczego nie pozostałe? A to kwadrat różnicy (inny wzór), B gubi czynnik $x$, C ma zły znak w nawiasie.

1. $x=0$ lub $x=5$.

Odpowiedź: A

Dlaczego nie pozostałe? B gubi $x=0$.

1. $x^2-6x+9=(x-3)^2$.

Odpowiedź: $(x-3)^2$

1. Najwyższa potęga to $x^4$.
2. Stopień $4$.

Odpowiedź: A

Dlaczego nie pozostałe? D sumuje wykładniki - błąd.

1. $x^3-x=x(x^2-1)$.
2. $=x(x-1)(x+1)$.

Odpowiedź: B

Dlaczego nie pozostałe? A błędnie zmienia znak w nawiasie.

1. Najwyższa potęga $x^5$.

Odpowiedź: A

Dlaczego nie pozostałe? B to współczynnik.

Stopień to najwyższa potęga zmiennej:

$$\deg W=4$$

Odpowiedź: C. $4$.

Współczynnik przy $x^2$: $-4$.

Wyraz wolny (bez $x$): $-8$.

Odpowiedź: $-4$ oraz $-8$.

Przy mnożeniu stopnie się dodają:

$$3+2=5$$

Odpowiedź: B. $5$.

Krok 1 — wzór na sześcian sumy (współczynniki $1,3,3,1$):

$$(x+2)^3=x^3+3x^2\cdot2+3x\cdot4+8$$

Krok 2 — obliczamy:

$$=x^3+6x^2+12x+8$$

Odpowiedź: $x^3+6x^2+12x+8$.

Zasada równości wielomianów. Równe współczynniki przy tych samych potęgach:

$$\text{przy } x^2:\ b=2$$

$$\text{przy } x^1:\ a=-5$$

$$\text{wyraz wolny:}\ 3=3 \ ✔$$

Odpowiedź: $a=-5$, $b=2$.

Wielomian stopnia $2$ nie ma wyrazu z $x^3$, więc współczynnik przy $x^3$ wynosi zero.

Odpowiedź: B. $0$.

Krok 1 — stopień iloczynu. Stopnie się dodają:

$$2+3=5$$

Krok 2 — współczynnik wiodący to iloczyn współczynników wiodących czynników:

$$2\cdot3=6$$

Sprawdzenie: najwyższy wyraz to $2x^2\cdot3x^3=6x^5$ ✔

Odpowiedź: stopień $5$, współczynnik wiodący $6$.

Wielomianowi zerowemu nie przypisuje się stopnia (albo umownie $-\infty$).

Uwaga: wielomian stały niezerowy (np. $W(x)=5$) ma stopień $0$, ale wielomian zerowy to przypadek szczególny.

Odpowiedź: C. nieokreślony.

Krok 1 — współczynniki z wiersza $n=4$: $1,\ 4,\ 6,\ 4,\ 1$.

Krok 2 — składamy rozwinięcie (potęgi $x$ maleją od $4$):

$$(x+1)^4=x^4+4x^3+6x^2+4x+1$$

Sprawdzenie dla $x=1$: lewa $2^4=16$, prawa $1+4+6+4+1=16$ ✔

Zaleta trójkąta Pascala: nie trzeba mnożyć czterech nawiasów — współczynniki odczytujemy wprost.

Odpowiedź: $x^4+4x^3+6x^2+4x+1$.

Krok 1 — z $W(0)=2$:

$$c=2$$

Krok 2 — z $W(1)=6$:

$$1+a+b+c=6 \quad\Rightarrow\quad a+b=3$$

Krok 3 — z $W(-1)=0$:

$$-1+a-b+c=0 \quad\Rightarrow\quad a-b=-1$$

Krok 4 — układ równań. Dodajemy:

$$2a=2 \quad\Rightarrow\quad a=1,\qquad b=2$$

Sprawdzenie: $W(x)=x^3+x^2+2x+2$, $W(1)=1+1+2+2=6$ ✔

Odpowiedź: $a=1$, $b=2$, $c=2$.

Krok 1 — współczynniki z wiersza $n=5$: $1,\ 5,\ 10,\ 10,\ 5,\ 1$.

Krok 2 — potęgi $x$ maleją od $5$, potęgi $y$ rosną od $0$:

$$(x+y)^5=x^5+5x^4y+10x^3y^2+10x^2y^3+5xy^4+y^5$$

Kontrola. W każdym wyrazie suma wykładników $x$ i $y$ wynosi $5$ — to cecha rozwinięcia dwumianu ✔

Sprawdzenie dla $x=y=1$: lewa $2^5=32$, prawa $1+5+10+10+5+1=32$ ✔

Odpowiedź: $x^5+5x^4y+10x^3y^2+10x^2y^3+5xy^4+y^5$.

Krok 1 — ogólna postać wielomianu:

$$W(x)=a_n x^n+a_{n-1}x^{n-1}+\ldots+a_1 x+a_0$$

Suma współczynników to $a_n+a_{n-1}+\ldots+a_1+a_0$.

Krok 2 — podstawiamy $x=1$. Każda potęga jedynki to $1$:

$$W(1)=a_n\cdot1+a_{n-1}\cdot1+\ldots+a_1\cdot1+a_0$$

Krok 3 — wniosek:

$$W(1)=a_n+a_{n-1}+\ldots+a_1+a_0 \qquad ∎$$

To dokładnie suma współczynników.

Zastosowanie. W rozwinięciu $(x+1)^4$ suma współczynników to $2^4=16$ — bo podstawiając $x=1$ dostajemy $(1+1)^4$. Sprawdzenie: $1+4+6+4+1=16$ ✔