Symbolizm posługuje się symbolem — obrazem o ukrytym, wieloznacznym sensie. Sztuka symbolistyczna nie nazywa rzeczy wprost, lecz sugeruje i odsłania prawdy duchowe niedostępne rozumowi. Odbiorca musi sam odczytać znaczenie symbolu (np. chochoł = uśpienie narodu).

Utrwalanie ulotnego wrażenia, chwili i nastroju; subiektywne, zmienne obrazy; gra światła i barw; migawkowość i fragmentaryczność; synestezja (łączenie wrażeń różnych zmysłów). Liczy się chwilowe, osobiste odczucie, a nie obiektywny opis.

Symbolizm dąży do wyrażenia ukrytego, głębszego sensu — pyta „co ten obraz znaczy", odsłania prawdy duchowe.
Impresjonizm utrwala ulotne wrażenie zmysłowe — oddaje „jak coś odczuwamy w danej chwili", nastrój i migotliwość świata. Symbolizm jest bardziej metafizyczny, impresjonizm — zmysłowy i chwilowy.