Krasicki — satyry (zadania) — zbiór zadań z rozwiązaniami

Krytyka wad ludzkich i społecznych, ośmieszenie (śmiech, ironia jako narzędzie), dydaktyzm (cel: poprawa obyczajów). Często zawiera portret typowej postaci lub scenkę obyczajową.

Satyra z pozoru chwali króla, ale zarzuty stawiane mu (np. że jest zbyt młody, „za dobry", nieszlacheckiego rodu) w rzeczywistości obnażają głupotę i uprzedzenia szlachty, która tak myśli. To ironia: pod pozorem krytyki władcy Krasicki krytykuje jego przeciwników. Sens jest odwrotny do dosłownego.

Satyra ośmiesza wady po to, by je napiętnować i skłonić do poprawy. Śmiech nie jest celem samym w sobie — służy naprawie obyczajów i wskazaniu, co jest złe. Zgodnie z zasadą „prawdę mówi, kto wady gani", satyra pełni funkcję wychowawczą, typową dla dydaktycznej literatury oświecenia.