Wiązanie koordynacyjne — zbiór zadań z rozwiązaniami

Amoniak $\text{NH}_3$ ma na atomie azotu wolną parę elektronową. Kation wodoru $\text{H}^+$ nie ma elektronów, ale ma wolny orbital.

Azot (donor) udostępnia swoją wolną parę, tworząc czwarte wiązanie N–H z $\text{H}^+$ (akceptor):

$\text{NH}_3 + \text{H}^+ \rightarrow \text{NH}_4^+$.

W gotowym jonie wszystkie cztery wiązania N–H są równocenne.

Formalnie: 3 wiązania kowalencyjne „zwykłe" (z amoniaku) + 1 koordynacyjne (z $\text{H}^+$).

Jednak w gotowym jonie nie da się ich rozróżnić — wszystkie 4 wiązania N–H mają identyczną długość i energię. Podział na „zwykłe" i „koordynacyjne" ma sens tylko przy opisie powstawania.

Donorem jest atom tlenu — ma dwie wolne pary elektronowe.

Jedną z nich udostępnia kationowi $\text{H}^+$, tworząc jon oksoniowy $\text{H}_3\text{O}^+$ (obecny w roztworach kwasów).