Nie możemy ot tak skrócić sobie licznika z mianownikiem, bo między liczbami stoją znaki dodawania/odejmowania. Musimy tak naprawdę wymnożyć licznik i mianownik przez wartość \(\sqrt{5}+2\), pobywając się w ten sposób niewymierności w mianowniku. Zatem:
$$\frac{\sqrt{5}+2}{\sqrt{5}-2}=\frac{(\sqrt{5}+2)\cdot(\sqrt{5}+2)}{(\sqrt{5}-2)\cdot(\sqrt{5}+2)}= \           ,\
=\frac{5+4\sqrt{5}+4}{5-4}=9+4\sqrt{5}$$

$$|2x+3|=5 \           ,\
2x+3=5 \quad\lor\quad 2x+3=-5 \           ,\
2x=2 \quad\lor\quad 2x=-8 \           ,\
x=1 \quad\lor\quad x=-4$$

Równanie jest przedstawione w formie iloczynowej, tak więc aby całość była równa zero, to tak naprawdę wyrażenie w którymś z nawiasów musi być równe zero:
$$(x+5)(x-3)(x^2+1)=0 \           ,\
x+5=0 \quad\lor\quad x-3=0 \quad\lor\quad x^2+1=0 \           ,\
x=-5 \quad\lor\quad x=3 \quad\lor\quad x^2=-1$$

Z racji tego, że nie istnieje żadna liczba podniesiona do kwadratu, która dałaby wynik ujemny, to z równania \(x^2=-1\) nie otrzymamy żadnych rozwiązań. To oznacza, że to całe równanie ma tylko dwa rozwiązania: \(x=-5\) oraz \(x=3\).

Oczywiście możemy to zadanie policzyć na piechotę i sprawdzić po kolei każdą z odpowiedzi, obliczając po kolei \(1,5\%\) z \(45zł\), potem z \(2000zł\) itd. Najszybciej będzie jednak ułożyć prostą proporcję:
$$1,5\%\text{ z }x\text{ to }3000zł \           ,\
0,5\%\text{ z }x\text{ to }1000zł \           ,\
100\%\text{ z }x\text{ to }200\;000zł$$

Krok 1. Obliczenie miejsc zerowych wielomianu.
Współczynniki: \(a=1,\;b=2,\;c=-3\)
$$Δ=b^2-4ac=2^2-4\cdot1\cdot(-3)=4-(-12)=4+12=16 \           ,\
\sqrt{Δ}=\sqrt{16}=4$$

$$x_{1}=\frac{-b-\sqrt{Δ}}{2a}=\frac{-2-4}{2\cdot1}=\frac{-6}{2}=-3 \           ,\
x_{2}=\frac{-b+\sqrt{Δ}}{2a}=\frac{-2+4}{2\cdot1}=\frac{2}{2}=1$$

Krok 2. Wybór właściwego rysunku.
Tylko na rysunkach \(A\) oraz \(C\) parabola przechodzi przez wyznaczone przed chwilą miejsca zerowe. Musimy jeszcze tylko ustalić, czy ramiona tej paraboli będą skierowane do góry czy do dołu. Z racji tego, że współczynnik kierunkowy \(a\gt0\) to ramiona paraboli będą skierowane do góry, czyli prawidłowa jest pierwsza odpowiedź.

Krok 1. Obliczenie pierwszej współrzędnej wierzchołka (\(p\)).
Do obliczeń współrzędnych wierzchołka \(W=(p;q)\) przydadzą nam się współczynniki funkcji kwadratowej:
$$a=1,\;b=-4,\;c=4$$

Zgodnie ze wzorami z tablic matematycznych:
$$p=\frac{-b}{2a} \           ,\
p=\frac{-(-4)}{2\cdot1} \           ,\
p=\frac{4}{2} \           ,\
p=2$$

Tak naprawdę moglibyśmy już na tym skończyć obliczenia, bo już wiemy, że współrzędne naszego wierzchołka to \(W=(2;q)\), a taka sytuacja jest jedynie w czwartej odpowiedzi. W ramach ćwiczenia możemy obliczyć jeszcze drugą współrzędną.

Krok 2. Obliczenie drugiej współrzędnej wierzchołka.
$$Δ=b^2-4ac=(-4)^2-4\cdot1\cdot4=16-16=0$$

$$q=\frac{-Δ}{4a} \           ,\
q=\frac{-0}{4\cdot1}\           ,\
q=\frac{-0}{4}\           ,\
q=0$$

Współrzędne wierzchołka to w takim razie \(W=(2;0)\).

Skoro suma kątów w trójkącie wynosi \(180°\), to na pewno suma miar dwóch poszukiwanych kątów musi być równa:
$$180°-54°=126°$$

Taka sytuacja jest w odpowiedzi pierwszej i trzeciej, ale w odpowiedzi pierwszej miara kąta mniejszego jest pięciokrotnie (a nie sześciokrotnie) mniejsza, więc już na podstawie tej prostej dedukcji możemy wybrać odpowiedź \(C\).

Chcąc policzyć to w bardziej matematyczny sposób możemy ułożyć proste równanie. Przyjmijmy, że \(x\) to miara mniejszego kąta, a tym samym \(6x\) to miara kąta większego:
$$x+6x+54°=180° \           ,\
7x=126° \           ,\
x=18°$$

Kąt mniejszy: \(18°\)
Kąt większy: \(6\cdot18°=108°\)

Krok 1. Obliczenie długości boku prostokąta.



Skorzystamy z funkcji trygonometrycznych, a dokładniej z tangensa:
$$tg30°=\frac{6}{a} \           ,\
\frac{\sqrt{3}}{3}=\frac{6}{a} \           ,\
\frac{\sqrt{3}}{3}a=6 \quad\bigg/\cdot\frac{3}{\sqrt{3}} \           ,\
a=\frac{18}{\sqrt{3}}$$

Krok 2. Usunięcie niewymierności z mianownika.
Obliczona przed chwilą długość jest poprawna, ale nie mamy takiej odpowiedzi w proponowanych. Musimy więc jeszcze usunąć niewymierność z mianownika, mnożąc licznik i mianownik przez \(\sqrt{3}\):
$$a=\frac{18\cdot\sqrt{3}}{\sqrt{3}\cdot\sqrt{3}} \           ,\
a=\frac{18\sqrt{3}}{3} \           ,\
a=6\sqrt{3}$$

Krok 1. Sporządzenie rysunku poglądowego.
Kluczem do rozwiązania tego zadania jest sporządzenie dobrego rysunku pomocniczego.



Z rysunku bardzo wyraźnie wynika, że długość promienia obliczymy z Twierdzenia Pitagorasa.

Krok 2. Obliczenie długości promienia.
$$3^2+4^2=r^2 \           ,\
9+16=r^2 \           ,\
r^2=25 \           ,\
r=5$$

Aby móc skorzystać z twierdzenia o kątach środkowych i wpisanych opartych na tym samym łuku potrzebujemy znać miarę kąta \(DOB\), bo to właśnie kąt środkowy \(DOB\) jest oparty na tym samym łuku co poszukiwany kąt \(BAD\).

Krok 1. Obliczenie miary kąta środkowego \(DOB\).
Skoro kąt pełny ma miarę \(360°\), to:
$$|\sphericalangle DOB|=360°-130°-60°=170°$$

Krok 2. Obliczenie miary kąta wpisanego \(BAD\).
Kąt wpisany na okręgu ma miarę dwa razy mniejszą od kąta środkowego opartego na tym samym łuku. Zatem:
$$|\sphericalangle BAD|=170°:2=85°$$

Trójkąty przystające to takie, które mają identyczne miary długości boków i kątów między tymi bokami (wbrew nazwie te trójkąty wcale nie muszą się ze sobą stykać). Spośród trójkątów wypisanych w odpowiedziach, trójkątem przystającym do trójkąta \(ECD\) jest tylko i wyłącznie trójkąt \(CAB\). Wynika to głównie z tego, że w pięciokącie foremnym wszystkie boki mają identyczną długość, zatem:
$$|ED|=|DC|=|AB|=|BC| \           ,\
\text{oraz} \           ,\
|EC|=|CA|$$

Równanie okręgu o środku \(O=(a;b)\) i promieniu \(r\) przyjmuje postać:
$$(x-a)^2+(x-b)^2=r^2$$

Z rysunku musimy odczytać współrzędne środka okręgu oraz długość promienia (promień okręgu możemy obliczyć po kratkach). Zatem:
$$O=(2;1) \           ,\
r=3$$

Podstawiając te dane do wzoru otrzymamy:
$$(x-2)^2+(x-1)^2=3^2 \           ,\
(x-2)^2+(x-1)^2=9$$

Aby dodać do siebie dwa ułamki musimy sprowadzić je do wspólnego mianownika. W tym celu licznik i mianownik pierwszego ułamka wymnożymy przez \((x+3)\), a licznik i mianownik drugiego ułamka przez \((x-2)\). Warto sobie to wszystko pogrupować w nawiasy, by uniknać błędów rachunkowych:
$$\frac{3x+1}{x-2}-\frac{2x-1}{x+3}= \           ,\
=\frac{(3x+1)\cdot(x+3)}{(x-2)\cdot(x+3)}-\frac{(2x-1)\cdot(x-2)}{(x+3)\cdot(x-2)}= \           ,\
=\frac{(3x+1)\cdot(x+3)-(2x-1)\cdot(x-2)}{(x-2)\cdot(x+3)}= \           ,\
=\frac{3x^2+9x+x+3-(2x^2-x-4x+2)}{(x-2)\cdot(x+3)}= \           ,\
=\frac{3x^2+10x+3-(2x^2-5x+2)}{(x-2)\cdot(x+3)}= \           ,\
=\frac{3x^2+10x+3-2x^2+5x-2}{(x-2)\cdot(x+3)}= \           ,\
=\frac{3x^2-2x^2+10x+5x+3-2}{(x-2)\cdot(x+3)}= \           ,\
=\frac{x^2+15x+1}{(x-2)\cdot(x+3)}$$

Aby poznać wartość ósmego wyrazu (a patrząc na odpowiedzi wiemy, że właśnie tej wartości poszukujemy) musimy podstawić do wzoru ciągu \(n=8\). Otrzymamy wtedy:
$$a_{8}=\sqrt{2\cdot8+4} \           ,\
a_{8}=\sqrt{16+4} \           ,\
a_{8}=\sqrt{20} \           ,\
a_{8}=\sqrt{4\cdot5} \           ,\
a_{8}=2\sqrt{5}$$

Jedną z ważniejszych własności ciągu geometrycznego jest następująca zależność:
$${a_{2}}^2=a_{1}\cdot a_{3}$$

Podstawiając dane z treści zadania do powyższego wzoru otrzymamy:
$$4^2=2\sqrt{2}\cdot a \           ,\
16=2\sqrt{2}a \quad\bigg/:2 \           ,\
8=\sqrt{2}a \           ,\
a=\frac{8}{\sqrt{2}}=\frac{8\cdot\sqrt{2}}{\sqrt{2}\cdot\sqrt{2}}=\frac{8\sqrt{2}}{2}=4\sqrt{2}$$

Z tablic matematycznych możemy odczytać, że wartość tangensa jest równa \(1\) dla kąta \(45°\). Prawdziwa jest zatem odpowiedź \(C\).

Widzimy wyraźnie, że z dziedziny funkcji został wykluczony argument \(x=2\) i to właśnie stąd dziedzina jest opisana zbiorem podanym w treści zadania. Zastanówmy się jaki jest powód wykluczenia tej dwójki.

Wprowadzanie założeń do funkcji takich jak \(f(x)\) wynika z tego, że w matematyce nie istnieje dzielenie przez zero, zatem wartość w mianowniku takiego ułamka nie może być równa zero. Tak jak na wstępie sobie powiedzieliśmy - z podanego zbioru wynika, że dziedziną są wszystkie liczby rzeczywiste oprócz \(2\). To oznacza, że gdybyśmy podstawili \(x=2\), to wartość mianownika byłaby równa zero, dlatego dwójka została wykluczona z dziedziny. Ta informacja pozwoli nam wyznaczyć wartość niewiadomej \(a\):
$$2\cdot2+a=0 \           ,\
4+a=0 \           ,\
a=-4$$

Współczynnik kierunkowy \(a\gt0\) oznacza, że funkcja jest rosnąca.
Współczynnik \(b\lt0\) oznacza, że wykres funkcji przecina oś \(Oy\) pod osią \(Ox\).

Obydwa te warunki spełnia jedynie wykres z odpowiedzi \(C\).

Współrzędne środka odcinka \(S=(x_{S};y_{S})\) wyznaczymy ze wzoru:
$$S=(\frac{x_{A}+x_{B}}{2};\frac{y_{A}+y_{B}}{2})$$

Znając współrzędne środka oraz jednego z punktów, możemy wykorzystać ten wzór do wyznaczenia współrzędnych punktu \(B\). Oczywiście można też podstawiać po kolei współrzędne ze wszystkich odpowiedzi, ale spróbujmy to zadanie rozwiązać tak, jakby było ono zadaniem otwartym.

Krok 1. Obliczenie współrzędnej \(x_{B}\).
$$x_{S}=\frac{x_{A}+x_{B}}{2} \           ,\
2=\frac{-1+x_{B}}{2} \           ,\
4=-1+x_{B} \           ,\
x_{B}=5$$

Tak naprawdę już w tym momencie możemy zakończyć obliczenia, bo już widzimy, że pasującą odpowiedzią może być tylko \(A\). Obliczmy jeszcze jednak współrzędną \(y_{B}\).

Krok 2. Obliczenie współrzędnej \(y_{B}\).
$$y_{S}=\frac{y_{A}+y_{B}}{2} \           ,\
7=\frac{3+y_{B}}{2} \           ,\
14=3+y_{B} \           ,\
y_{B}=11$$

To oznacza, że poszukiwanymi współrzędnymi są \(B=(5,11)\).

Krok 1. Uporządkowanie wszystkich wyrazów.
Aby móc przystąpić do obliczenia mediany koniecznie musimy ustawić wszystkie wyniki w porządku niemalejącym:
$$1,2,3,5,5,6$$

Krok 2. Wyznaczenie mediany.
Z racji tego, iż jest parzysta liczba wszystkich wyrazów (jest ich dokładnie sześć), to medianą będzie średnia arytmetyczna dwóch środkowych wyrazów, zatem:
$$m=\frac{3+5}{2} \           ,\
m=\frac{8}{2} \           ,\
m=4$$

To zadanie można rozwiązać dość szybko korzystając z następującego wzoru skróconego mnożenia:
$$(a+b)^2=a^2+2ab+b^2$$

Patrząc na ten wzór i na prawą część naszego równania z treści zadania możemy zauważyć, że środkowy wyraz, czyli \(28\sqrt{2}\) to wartość \(2ab\) z naszego wzoru skróconego mnożenia, gdzie \(b=2\sqrt{2}\), bo \(b^2=8\). To z kolei bardzo szybko pozwoli nam odnaleźć prawidłową odpowiedź:
$$2ab=28\sqrt{2} \           ,\
ab=14\sqrt{2} \           ,\
a\cdot2\sqrt{2}=14\sqrt{2} \           ,\
a=7$$

Jeśli jednak tego nie dostrzegliśmy (a nie było to zbyt łatwe do dostrzeżenia), to albo musimy podstawiać do równania po kolei każdą z odpowiedzi, albo po prostu rozwiązać równanie w takiej postaci jaka jest przedstawiona w zadaniu. Jest to rozwiązanie nieco bardziej czasochłonne, ale także doprowadzi nas do poprawnego wyniku:
$$\require{cancel}
(a+2\sqrt{2})^2=a^2+28\sqrt{2}+8 \           ,\
a^2+2\cdot a\cdot2\sqrt{2}+(2\sqrt{2})^2=a^2+28\sqrt{2}+8 \           ,\
\cancel{a^2}+4\sqrt{2}a+\cancel{8}=\cancel{a^2}+28\sqrt{2}+\cancel{8} \           ,\
4\sqrt{2}a=28\sqrt{2} \quad\bigg/:4\sqrt{2} \           ,\
a=\frac{28\sqrt{2}}{4\sqrt{2}} \           ,\
a=7$$

Dobrze jest sobie zwizualizować tę sytuację prostym rysunkiem:



Teraz widzimy, że promień podstawy jest równy \(r=4\), natomiast wysokość stożka jest równa \(H=6\). To oznacza, że objętość tej bryły będzie równa:
$$V=\frac{1}{3}πr^2\cdot H \           ,\
V=\frac{1}{3}π\cdot4^2\cdot6 \           ,\
V=\frac{1}{3}π\cdot16\cdot6 \           ,\
V=\frac{1}{3}π\cdot96 \           ,\
V=32π$$

Krok 1. Obliczenie prawdopodobieństwa zdarzenia \(B\), czyli \(P(B)\).
Jedną z ważniejszych własności występujących w temacie prawdopodobieństwa jest to, że suma prawdopodobieństwa pewnego wydarzenia i zdarzenia do niego przeciwnego jest równa \(1\). Znamy wartość \(P(B')=0,4\), zatem:
$$P(B)+P(B')=1 \           ,\
P(B)+0,4=1 \           ,\
P(B)=0,6$$

Krok 2. Obliczenie prawdopodobieństwa sumy zdarzeń \(P(A\cup B)\).
Prawdopodobieństwo sumy zdarzeń obliczymy ze wzoru:
$$P(A\cup B)=P(A)+P(B)-P(A\cap B)$$

Wiemy też, że:
$$P(A)=0,3 \           ,\
P(B)=0,6 \           ,\
P(A\cap B)=0\text{ gdyż }A\cap B=\varnothing$$

Zatem:
$$P(A\cup B)=0,3+0,6-0 \           ,\
P(A\cup B)=0,9$$

Krok 1. Sporządzenie rysunku poglądowego.
Spróbujmy sobie narysować pożądany walec i zaznaczmy na nim poszczególne długości:



Widzimy wyraźnie, że prawdziwe będą dwie równości:
$$a=2r \           ,\
a=h \           ,\
\text{Zatem }2r=h$$

Krok 2. Wybór prawidłowego równania.
Sprawdźmy teraz po kolei które z równań jest zapisane poprawnie, podstawiając \(a=2r\) oraz \(h=2r\):
Odp. A.
\(r+h=a \           ,\
r+2r=2r \           ,\
3r=2r \           ,\
L\neq P\)

Odp. B.
\(h-r=\frac{a}{2} \           ,\
2r-r=\frac{2r}{2} \           ,\
r=r \           ,\
L=P\)

Odp. C.
\(r-h=\frac{a}{2} \           ,\
r-2r=\frac{2r}{2} \           ,\
-r=r \           ,\
L\neq P\)

Odp. D.
\(r^2+h^2=a^2 \           ,\
r^2+(2r)^2=(2r)^2 \           ,\
r^2+4r^2=4r^2 \           ,\
5r^2=4r^2 \           ,\
L\neq P\)

Prawidłowa zależność znalazła się tylko w drugiej odpowiedzi.

Krok 1. Obliczenie miejsc zerowych wielomianu.
Współczynniki: \(a=1,\;b=-3,\;c=-10\)
$$Δ=b^2-4ac=(-3)^2-4\cdot1\cdot(-10)=9-(-40)=9+40=49 \           ,\
\sqrt{Δ}=\sqrt{49}=7$$

$$x_{1}=\frac{-b-\sqrt{Δ}}{2a}=\frac{-(-3)-7}{2\cdot1}=\frac{3-7}{2}=\frac{-4}{2}=-2 \           ,\
x_{2}=\frac{-b+\sqrt{Δ}}{2a}=\frac{-(-3)+7}{2\cdot1}=\frac{3+7}{2}=\frac{10}{2}=5$$

Krok 2. Szkicowanie wykresu paraboli.
Ramiona paraboli będą skierowane do góry, bo współczynnik \(a\) jest dodatni. Zaznaczamy więc na osi liczbowej miejsca zerowe wyznaczone w pierwszym kroku. Kropki przy miejscach zerowych będą niezamalowane, bo w nierówności wystąpił znak \(\lt\).



Krok 3. Odczytanie rozwiązania.
Interesują nas wartości mniejsze od zera, czyli takie, które znalazły się pod osią \(Ox\). To oznacza, że rozwiązaniem zadania będzie przedział: \(x\in(-2;5)\).

Krok 1. Wprowadzenie oznaczeń do treści zadania.
\(s\) - suma lat wszystkich studentów
\(n\) - liczba studentów
\(s+39\) - suma lat wszystkich studentów i opiekuna
\(n+1\) - liczba studentów wraz z opiekunem

Krok 2. Zbudowanie układu równań i rozwiązanie go.
Na podstawie danych z zadania możemy zapisać następujący układ równań:
\begin{cases}
\frac{s}{n}=23 \quad\bigg/\cdot n \           ,\
\frac{s+39}{n+1}=24 \quad\bigg/\cdot(n+1)
\end{cases}\begin{cases}
s=23n \           ,\
s+39=24\cdot(n+1)
\end{cases}\begin{cases}
s=23n \           ,\
s+39=24n+24
\end{cases}

Wartość z pierwszego równania możemy podstawić do drugiego, otrzymując w ten sposób:
$$23n+39=24n+24 \           ,\
-n=-15 \           ,\
n=15$$

Zgodnie z naszym zapisem w pierwszym kroku \(n\) to łączna liczba studentów, zatem w grupie było \(15\) studentów.

Krok 1. Sporządzenie rysunku poglądowego.
Oznaczmy sobie wszystkie długości, które są podane w treści zadania oraz oznaczmy kąt ostry, którego znamy wartość tangensa:



Od razu też zaznaczyliśmy sobie, że skoro \(|AE|=|DC|\), to \(|EB|=10-6=4\).

Krok 2. Wyznaczenie długości wysokości trapezu, czyli odcinka \(CE\).
Wykorzystamy tutaj wartość tangensa (który jest równy \(3\)) oraz obliczoną przed chwilą długość odcinka \(EB\):
$$tgα=\frac{|CE|}{|EB|} \           ,\
3=\frac{|CE|}{4} \           ,\
|CE|=12$$

Wysokość trójkąta jest więc równa \(h=12\).

Krok 3. Obliczenie pola trapezu.
Znamy długości obydwu podstaw, obliczyliśmy przed chwilą wysokość trapezu, tak więc możemy wszystkie te dane podstawić do wzoru na pole trapezu:
$$P=\frac{1}{2}(a+b)\cdot h \           ,\
P=\frac{1}{2}(6+10)\cdot12 \           ,\
P=\frac{1}{2}\cdot16\cdot12 \           ,\
P=96$$

Najprościej będzie przeprowadzić dowód przekształcając lewą stronę tego równania przy użyciu jedynki trygonometrycznej.
$$sin^2α+cos^2α=1 \Rightarrow sin^2α=1-cos^2α$$

$$L=sin^4α+cos^2α \           ,\
L=(sin^2α)^2+cos^2α \           ,\
L=(1-cos^2α)^2+cos^2α \           ,\
L=1-2\cdot1\cdot cos^2α+(cos^2α)^2+cos^2α \           ,\
L=1-2cos^2α+cos^4α+cos^2α \           ,\
L=\color{orange}{1-cos^2α}+cos^4α \           ,\
L=\color{orange}{sin^2α}+cos^4α$$

Udało nam się doprowadzić lewą stronę równania do postaci \(sin^2α+cos^4α\), czyli dokładnie takiej postaci jaka znajduje się po prawej stronie równania z treści zadania. To oznacza, że dowodzenie możemy uznać za zakończone.

\(n\) - pierwsza liczba
\(n+1\) - druga liczba
\(n+2\) - trzecia liczba

Każdą z liczb podniesiemy teraz do kwadratu (zgodnie z treścią zadania) i spróbujemy całość doprowadzić do takiej sytuacji, by wyłączyć trójkę lub jej wielokrotność przed nawias, zatem:
$$n^2+(n+1)^2+(n+2)^2= \           ,\
=n^2+n^2+2n+1+n^2+4n+4= \           ,\
=3n^2+6n+5= \           ,\
=3(n^2+2n+1)+2$$

Doprowadzenie równania do takiej postaci kończy nasze dowodzenie, bowiem dwójka stojąca na samym końcu jest właśnie resztą z dzielenia.

Krok 1. Wyznaczenie wartości pierwszego wyrazu ciągu arytmetycznego.
O analizowanym ciągu wiemy tylko tyle, że jego wzór na sumę \(n\)-tych wyrazów przyjmuje postać \(S_{n}=n^2-2n\). Możemy ten wzór sprytnie wykorzystać do obliczenia wartości pierwszego wyrazu, bo przecież "suma jednego wyrazu" jest równa wartości \(a_{1}\), zatem podstawiając \(n=1\) otrzymamy:
$$a_{1}=S_{1} \           ,\
a_{1}=n^2-2n \           ,\
a_{1}=1^2-2\cdot1 \           ,\
a_{1}=1-2 \           ,\
a_{1}=-1$$

Krok 2. Wyznaczenie wartości drugiego wyrazu ciągu arytmetycznego.
Musimy poznać wartość dwóch kolejnych wyrazów, by móc wyliczyć różnicę tego ciągu, która przyda nam się do wyznaczenia wzoru ciągu. Tym razem do wzoru na sumę podstawimy \(n=2\), co w połączeniu ze znajomością wartości pierwszego wyrazu pozwoli nam wyznaczyć wartość drugiego wyrazu.
$$S_{2}=a_{1}+a_{2} \           ,\
2^2-2\cdot2=-1+a_{2} \           ,\
4-4=-1+a_{2} \           ,\
0=-1+a_{2} \           ,\
a_{2}=1$$

Krok 3. Obliczenie różnicy ciągu arytmetycznego.
Znając wartość dwóch kolejnych wyrazów obliczamy różnicę tego ciągu:
$$r=a_{2}-a_{1} \           ,\
r=1-(-1) \           ,\
r=2$$

Krok 4. Wyznaczenie wzoru na \(n\)-ty wyraz tego ciągu.
Skorzystamy tutaj ze wzoru ogólnego, do którego podstawimy wyliczone wcześniej dane \(a_{1}=-1\) oraz \(r=2\):
$$a_{n}=a_{1}+(n-1)r \           ,\
a_{n}=-1+(n-1)\cdot2 \           ,\
a_{n}=-1+2n-2 \           ,\
a_{n}=2n-3$$

Krok 1. Obliczenie długości boku rombu.
Znając miarę kąta między bokami rombu oraz jego pole powierzchni, możemy wyznaczyć długość boku rombu z następującego wzoru dostępnego w tablicach matematycznych:
$$P=a^2\cdot sinα \           ,\
50\sqrt{2}=a^2\cdot sin45° \           ,\
50\sqrt{2}=a^2\cdot\frac{\sqrt{2}}{2} \quad\bigg/\cdot2 \           ,\
100\sqrt{2}=a^2\cdot\sqrt{2} \quad\bigg/:\sqrt{2} \           ,\
a^2=100 \           ,\
a=10$$

Krok 2. Obliczenie wysokości rombu.
Znamy pole powierzchni, znamy długość boku rombu, więc do wyznaczenia poszukiwanej wysokości możemy posłużyć się następującym wzorem na pole rombu:
$$P=a\cdot h \           ,\
50\sqrt{2}=10\cdot h \           ,\
h=5\sqrt{2}$$

Krok 1. Sporządzenie rysunku poglądowego.
Naszkicujmy sobie układ współrzędnych i zaznaczmy w nim współrzędne punktów z treści zadania.



Najlepszą metodą na znalezienie współrzędnych punktu \(D\) będzie chyba wyznaczenie najpierw równania prostej \(AB\), później wyznaczenie równania prostej prostopadłej przechodzącej przez punkt \(C\), no i na sam koniec rozwiązanie układu równań złożonego z tych dwóch prostych.

Krok 2. Wyznaczenie równania prostej \(AB\).
Do wyznaczenia równania prostej przechodzącej przez punkt \(A=(x_{A};y_{A})\) oraz \(B=(x_{B};y_{B})\) możemy posłużyć się prostym wzorem:
$$(y-y_{A})(x_{B}-x_{A})-(y_{B}-y_{A})(x-x_{A})=0$$

Podstawiając współrzędne punktów \(A=(2,11)\) oraz \(B=(8,23)\) otrzymamy:
$$(y-11)(8-2)-(23-11)(x-2)=0 \           ,\
(y-11)\cdot6-12\cdot(x-2)=0 \           ,\
6y-66-12x+24=0 \           ,\
6y-12x-42=0 \           ,\
6y=12x+42 \quad\bigg/:6 \           ,\
y=2x+7$$

Krok 3. Wyznaczenie równania prostej prostopadłej do \(AB\), przechodzącej przez punkt \(C\).
Szukamy prostej prostopadłej w postaci \(y=ax+b\). Aby dwie proste były względem siebie prostopadłe, to iloczyn ich współczynników kierunkowych \(a\) musi być równy \(-1\). Skoro więc pierwsza prosta ma \(a=2\), to druga musi mieć:
$$a\cdot2=-1 \           ,\
a=-\frac{1}{2}$$

Wiemy już, że nasza prosta prostopadła przyjmuje postać \(y=-\frac{1}{2}x+b\). Aby wyznaczyć brakujący współczynnik \(b\) wystarczy podstawić współrzędne punktu \(C=(6;14)\), który przez tą prostą przechodzi. Otrzymamy wtedy:
$$y=-\frac{1}{2}x+b \           ,\
14=-\frac{1}{2}\cdot6+b \           ,\
14=-3+b \           ,\
b=17$$

To oznacza, że prosta prostopadła ma wzór \(y=-\frac{1}{2}x+17\).

Krok 4. Wyznaczenie współrzędnych punktu \(D\).
Z interpretacji geometrycznej układu równań wiemy, że rozwiązaniem układu równań składającego się z dwóch prostych są współrzędne punktu przecięcia się tych prostych. W naszym przypadku będą to poszukiwane współrzędne punktu \(D\), zatem:
\begin{cases}
y=2x+7 \           ,\
y=-\frac{1}{2}x+17
\end{cases}

Korzystając z metody podstawiania, możemy podstawić wartość \(y=2x+7\) z pierwszego równania do drugiego, otrzymując:
$$2x+7=-\frac{1}{2}x+17 \quad\bigg/\cdot2 \           ,\
4x+14=-x+34 \           ,\
5x=20 \           ,\
x=4$$

Podstawiając wartość \(x=4\) do jednego z równań obliczymy drugą współrzędną:
$$y=2\cdot4+7 \           ,\
y=8+7 \           ,\
y=15$$

Współrzędne poszukiwanego punktu to w takim razie \(D=(4;15)\).

Podzielmy sobie nasze cyfry na trzy grupy:
I grupa: Cyfra \(\{7\}\) - w naszej liczbie musi znaleźć się dokładnie jedna siódemka. Jej miejsce możemy określić na \(5\) różnych sposobów:
$$7■■■■ \           ,\
■7■■■ \           ,\
■■7■■ \           ,\
■■■7■ \           ,\
■■■■7$$

II grupa: Cyfry \(\{2,4,6,8\}\) - to wszystkie cyfry parzyste. Wiemy, że w zapisie na dowolnym miejscu musi znaleźć się jedna z nich. Jedno miejsce mamy już obsadzone siódemką, pozostają nam już tylko cztery możliwości. Mamy więc sytuację w której cztery liczby mogą zająć jedno z czterech miejsc, a to z kolei oznacza, że zgodnie z regułą mnożenia mamy \(4\cdot4=16\) możliwości.

III grupa: Cyfry \(\{1,3,5,9\}\) - to pozostałe cyfry, którymi musimy obsadzić trzy pozostałe miejsca w naszej pięciocyfrowej liczbie. Pierwsze z wolnych miejsc możemy obsadzić na \(4\) sposoby (bo mamy cztery cyfry do wyboru), drugie miejsce także możemy obsadzić na \(4\) sposoby (bo liczby mogą się powtarzać), trzecie wolne miejsce także możemy obsadzić na \(4\) sposoby. Z reguły mnożenia wynika, że mamy \(4\cdot4\cdot4=64\) możliwości.

Teraz musimy ponownie zastosować regułę mnożenia i wymnożyć przez siebie wszystkie otrzymane możliwości, otrzymując w ten sposób:
$$5\cdot16\cdot64=5120$$

Istnieje więc \(5120\) liczb pięciocyfrowych, które spełniają warunki naszego zadania.

Krok 1. Sporządzenie rysunku poglądowego.
Dorysujmy do głównego rysunku dwie wysokości - pierwszą niech będzie wysokość trójkąta \(ABC\) oraz drugą, tym razem trójkąta \(ABF\). Dodatkowo podpiszmy długości poszczególnych boków, a skoro jest to graniastosłup prawidłowy trójkątny, to w podstawie mamy trójkąt równoboczny, czyli więc wszystkie krawędzie podstawy mają długość \(8\).



Krok 2. Obliczenie długości wysokości trójkąta \(ABF\), czyli odcinka \(FG\).
Możemy dostrzec, że trójkąt \(ABF\) jest trójkątem równoramiennym (obydwa ramiona są przekątnymi identycznych ścian bocznych). Korzystając więc z pola trójkąta podanego w treści zadania (\(P=52\)) oraz długości podstawy trójkąta (\(a=8\)) możemy obliczyć wysokość trójkąta \(ABF\):
$$P=\frac{1}{2}a\cdot h_{1} \           ,\
52=\frac{1}{2}\cdot8\cdot h_{1} \           ,\
52=4h_{1} \           ,\
h_{1}=13$$

Wysokość \(|FG|\) jest więc równa \(13\).

Krok 3. Obliczenie długości wysokości trójkąta \(ABC\), czyli odcinka \(CG\).
Jak już sobie ustaliliśmy - w podstawie jest trójkąt równoboczny o boku długości \(a=8\). Jego wysokość możemy więc obliczyć korzystając z następującego wzoru:
$$h_{2}=\frac{a\sqrt{3}}{2} \           ,\
h_{2}=\frac{8\sqrt{3}}{2} \           ,\
h_{2}=4\sqrt{3}$$

Wysokość \(|CG|\) jest więc równa \(4\sqrt{3}\).

Krok 4. Obliczenie wysokości graniastosłupa, czyli odcinka \(FC\).
Do obliczenia objętości potrzebna nam jest oczywiście wysokość graniastosłupa. Wyznaczymy ją przy pomocy Twierdzenia Pitagorasa z trójkąta \(FCG\):
$$|FC|^2+|CG|^2=|FG|^2 \           ,\
|FC|^2+(4\sqrt{3})^2=13^2 \           ,\
|FC|^2+16\cdot3=169 \           ,\
|FC|^2+48=169 \           ,\
|FC|^2=121 \           ,\
|FC|=11$$

Wysokość całego graniastosłupa jest więc równa \(H=11\).

Krok 5. Obliczenie pola podstawy.
Skoro w podstawie znajduje się trójkąt równoboczny, to jego pole jest równe:
$$P=\frac{a^2\sqrt{3}}{4} \           ,\
P=\frac{8^2\sqrt{3}}{4} \           ,\
P=\frac{64\sqrt{3}}{4} \           ,\
P=16\sqrt{3}$$

Krok 6. Obliczenie objętości graniastosłupa.
Mamy już wszystkie dane, tak więc możemy przystąpić do obliczenia objętości:
$$V=P_{p}\cdot H \           ,\
V=16\sqrt{3}\cdot11 \           ,\
V=176\sqrt{3}$$